Urozmaicenie dziecięcego życia przez ojca.

Istnieje niesamowita liczba możliwości wzbogacania życia dziecka przez tatę. Maluchy tworzą w swoich główkach ideał, przynajmniej po części, na podstawie tego co widzą, albo sądzą, że widzą patrząc na ojca. Otwiera się przed nimi nowy, tajemniczy i fascynujący świat, kiedy ojciec stopniowo wyjaśnia im charakter pracy, do której wychodzi codziennie rano i z której wraca każdego popołudnia. Jak widzisz dzieci często bawią się w mamusię i tatusia, zauważasz z pewnością, że tatuś wychodzi co rano do pracy, a matka zajmuje się domem i opiekuje dziećmi. Prace domowe to coś, z czym dzieci zaznajamiają się bez trudu, bo zawsze toczą się wokół nich, lecz praca, którą wykonuje ojciec, nie mówiąc już o zainteresowaniach po pracy, rozszerza spojrzenie maluchów na świat. Z pewnością wiesz jak szczęśliwe są dzieci zręcznego rzemieślnika, który pozwala im obserwować pracę swych rąk i tworząc wraz z nim praktyczne przedmioty.  Jeśli dodatkowo ojciec włączy się  do zabawy swoich pociech, to z pewnością wniesie nowe cenne elementy, które będzie można potem wykorzystać w zabawie, a jednocześnie nie będą tłumiły naturalnego rozwoju ich wyobraźni. Są niestety ojcowie, którzy kupują swojemu dziecku zabawki, które jak chociażby elektryczna kolejka, tak bardzo ich zachwycają, że bawią się nimi sami. Psują wszystko zabraniając maluchowi dotykania zabawki w obawie o zepsucie czy połamanie. Często zdarza się, że maluchy nie mają w dzieciństwie swojego ojca na cały dzień dla siebie. Jednak powinno być obowiązkiem każdego taty zabranie dzieciaków na wycieczkę czy piknik i spędzenie z nimi całej soboty czy innego miłego dnia. Cała rodzina będzie w pełni doceniać taki gest, a niektóre z tych przeżyć będą cenione i przechowywane w sercu jako największy skarb przez całe życie. Wspomnienia dotyczące ojca bardzo przydają się w dorosłym życiu. Nie tylko w kształtowaniu swojej własnej rodziny, ale także podczas wkraczania w dorosłość, dzieciom przydaje się świadomość, że ich tata jest dobrym opiekunem, który nigdy nie pozwoli by stała im się krzywda.

Leave a Reply


Szukaj
DNA
    Za pewne każdy wiele razy myślał jak się mają testy DNA do aspektów religii, ostatnio głośno jest o invitro, ale to jednak zupełnie inna sprawa, zacznijmy od samego pojęcia religii. Wierzenia religijne należą niewątpliwie do duchowej strony życia, stanowiąc jeden z jej najważniejszych składników. Wiara religijna jednak to nie tylko zespół przeświadczeń co do natury świata, istoty Boga i człowieka oraz celu ludzkiego życia. To również nie tylko duchowe akty lączności z Bogiem w modlitwie czy kontemplacji. to także szereg praktyk, obrzędów i rytuałów, w których uczestnictwo pozwala na kontakt z tym co święte, a zarazem jest potwierdzenim przynależności do pewnej wspólnoty religijnej. nie sposób wyobrazić sobie religii, która nie miałaby charakterystycznego dla siebie aspektu materualnego: świętych miejsc, kościołów, przedmitów sakralnych, znaków i symboli religijnych. to, co boskie i święte, przejawia się w ludzkim świecie, objawia swą obecność i w istotny sposób wpływa na życie człowieka za sprawą tego, co materialne. Jak widać definicja nie jest do końca spójna i pozostawia wiele pola do manewru. Skupmy się może w takim wypadku na wspólnocie religijnej. Wspólnotą, do której należy wielu ludzi, jest wspólnota religijna. Włączeniu do niej towarzyszy zazwyczaj obrzęd, np. chrześcijański chrzest. każda wspólnota religia, z punktu widzenia jej członka została założona przez bóstwo lub jego wysłannika. Uczestnictwo w niej ma służyć właściwemu, określonemu przez bóstwo życiu, gwarantuje kontakt z sacrum, jest też warunkiem uzyskania jakiegoś rodzaju nagrody pośmiernej (niebo, nieśmiertelność czy też raj) lub nawet za życia. Dlatego nakłada na członka obowiązek przestrzegania zasad, najczęściej skodyfikowanych w postaci przykazań, oraz uczestnictwa w obrzędach religijnych. ZA nieprzestrzeganie zasad religii grozi kara w życiu doczesnym jak i po śmierci. O ile we współczesnym społeczenstwie zdarza się odchodzenie ze wspólnoty religijnej o tyle we wspólnotach tradycyjnych jest to zjawisko rzadkie. Gdy spojrzymy na mapę wspólczesnego świata, możemy odnieść wrażenie, że podstawową formą organizacji życia społecznego w skali większej niż lokalna jest państwo narodowe, w którym następuje utożsamienie między narodem a zamieszkiwanym przezen tertorium. Tymczasem państwa narodowe są tworem stosunkowo nowym: idea nowoczesnego narodu pojawiła się w wieku dzięwiętnastym, a rozpowszechnienie tej praktyki- nie tylko w krajach europejskich, ale też afrykańskich czy południowoamerykańskich- nastąpiło dopiero w wieku dwudziestym. Istnieją też wspólnoty kulturowe przekraczające ramy wspólnoty narodowej. Możemy mówić np. o kręgu kultury iberoamerykańskiej, kulturze Europy Środkowej czy kulturze śródziemiomorskiej, kulturze europejskiej czy euroamerykańskiej. Mówimy też o kulture chrześcijańskiej czy kulturze islamu. Kultura narodowa istnieje przede wszystkim jako przestrzeń symboliczna. Mogą ją tworzyć bardzo różne elementy, takie jak wspólne dziedzictwo i doświadczenie historyczne, wspólnota języka i terytorium, symbole narodowe, wspólni bohaterowie. najważniejszymi nośnikami kultury narodowej są jej uczestnicy, nie może ona przecież istnieć bez żywych ludzi. kultura narodowa ma także swój wymiar instytucjonalny- organizacje powołane do jej ochrony i upowszechnienia, strategie i programy, które określają najważniejsze kierunki jej rozwoju, podmioty, które wyznaczają kanon kultury narodowej. Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego podlegają bezpośrednio niektóre instytucje kultury. Ich grupa jest niewielka. Są to instytucje uznane za narodowe, czyli taki, których ranga i zakres działania mają zdecydowanie wymiar ponadlokalny.