Młodzi rodzice i świadomość odpowiedzialności

Wydaje się, że w obecnych czasach młodzi rodzice mają stanowcze poczucie swojej roli. Nowocześni rodzice czekają. Planują oni potomstwo i czytają poradniki. Wiedzą, że będą w stanie zapewnić odpowiednią opiekę tylko dwójce czy trojce dzieci, dlatego więc zabierają sie do w ten sposób ograniczonej pracy rodzicielskiej w najlepszy z możliwych sposobów: wykonują ją sami. Robią wszystko najlepiej jak potrafią. Wynikiem tego, jeśli wszystko układa się dobrze, jest bezpośrednia więź, której intensywność i bogactwo jest samo w sobie zatrważające. Można zauważyć, że rodzice, którzy w przemyślany sposób zabrali się do  przygotowania dzieci do drogi ku zdrowiu psychicznemu, sami są indywidualistami. Łączy się z tym nierozerwalnie fakt, że będą może potrzebowali rozwijać swoją własną osobowość. We współczesnym społeczeństwie coraz mniej dba się o pozory. Ci rodzice, którzy pieczołowicie wykonują swą pracę, dostarczają niemowlęciu i małemu dziecku bogactwo otoczenia, co więcej, jeśli dostępna jest prawdziwa pomoc, tacy rodzice korzystają z niej, musi być to jednak taki rodzaj pomocy, który nie podważa ich poczucia odpowiedzialności. Dla starszego dziecka narodziny młodszego brata czy siostry nie zawsze są przyjemne. Mogą one być dla niego cennym doświadczeniem albo ogromnym zmartwieniem. Rodzice, którzy jednak przemyślą decyzję o drugim dziecku mają szansę wyzbyć się problemów i pomyłek, których da się uniknąć. Musimy bowiem wiedzieć, że życie jest trudne i dla nikogo nie jest trudniejsze niż dla normalnego, zdrowego malucha w wieku od trzech do pięciu lat. Na szczęście dostarcza ono też wiele nagród i daje dziecku nadzieję, pod warunkiem, że dom zapewnia mu poczucie stałości, a dziecko czuje szczęście i zadowolenie płynące z więzi między rodzicami. Są one dla malucha bardzo ważne. Widząc bowiem codzienne kłótnie między mamą i tatą dziecko z pewnością nie będzie szczęśliwe. Coraz częściej na szczęście rodzice chcą poznawać potrzeby swoich pociech. Jest to o tyle pozytywne, że nie znając problemu przed jakim się staje trudno jest mu zapobiec. By zapewnić maluchowi pełnię szczęścia należy skupić się na poznawaniu jego i jego potrzeb.

Leave a Reply


Szukaj
DNA
    Za pewne każdy wiele razy myślał jak się mają testy DNA do aspektów religii, ostatnio głośno jest o invitro, ale to jednak zupełnie inna sprawa, zacznijmy od samego pojęcia religii. Wierzenia religijne należą niewątpliwie do duchowej strony życia, stanowiąc jeden z jej najważniejszych składników. Wiara religijna jednak to nie tylko zespół przeświadczeń co do natury świata, istoty Boga i człowieka oraz celu ludzkiego życia. To również nie tylko duchowe akty lączności z Bogiem w modlitwie czy kontemplacji. to także szereg praktyk, obrzędów i rytuałów, w których uczestnictwo pozwala na kontakt z tym co święte, a zarazem jest potwierdzenim przynależności do pewnej wspólnoty religijnej. nie sposób wyobrazić sobie religii, która nie miałaby charakterystycznego dla siebie aspektu materualnego: świętych miejsc, kościołów, przedmitów sakralnych, znaków i symboli religijnych. to, co boskie i święte, przejawia się w ludzkim świecie, objawia swą obecność i w istotny sposób wpływa na życie człowieka za sprawą tego, co materialne. Jak widać definicja nie jest do końca spójna i pozostawia wiele pola do manewru. Skupmy się może w takim wypadku na wspólnocie religijnej. Wspólnotą, do której należy wielu ludzi, jest wspólnota religijna. Włączeniu do niej towarzyszy zazwyczaj obrzęd, np. chrześcijański chrzest. każda wspólnota religia, z punktu widzenia jej członka została założona przez bóstwo lub jego wysłannika. Uczestnictwo w niej ma służyć właściwemu, określonemu przez bóstwo życiu, gwarantuje kontakt z sacrum, jest też warunkiem uzyskania jakiegoś rodzaju nagrody pośmiernej (niebo, nieśmiertelność czy też raj) lub nawet za życia. Dlatego nakłada na członka obowiązek przestrzegania zasad, najczęściej skodyfikowanych w postaci przykazań, oraz uczestnictwa w obrzędach religijnych. ZA nieprzestrzeganie zasad religii grozi kara w życiu doczesnym jak i po śmierci. O ile we współczesnym społeczenstwie zdarza się odchodzenie ze wspólnoty religijnej o tyle we wspólnotach tradycyjnych jest to zjawisko rzadkie. Gdy spojrzymy na mapę wspólczesnego świata, możemy odnieść wrażenie, że podstawową formą organizacji życia społecznego w skali większej niż lokalna jest państwo narodowe, w którym następuje utożsamienie między narodem a zamieszkiwanym przezen tertorium. Tymczasem państwa narodowe są tworem stosunkowo nowym: idea nowoczesnego narodu pojawiła się w wieku dzięwiętnastym, a rozpowszechnienie tej praktyki- nie tylko w krajach europejskich, ale też afrykańskich czy południowoamerykańskich- nastąpiło dopiero w wieku dwudziestym. Istnieją też wspólnoty kulturowe przekraczające ramy wspólnoty narodowej. Możemy mówić np. o kręgu kultury iberoamerykańskiej, kulturze Europy Środkowej czy kulturze śródziemiomorskiej, kulturze europejskiej czy euroamerykańskiej. Mówimy też o kulture chrześcijańskiej czy kulturze islamu. Kultura narodowa istnieje przede wszystkim jako przestrzeń symboliczna. Mogą ją tworzyć bardzo różne elementy, takie jak wspólne dziedzictwo i doświadczenie historyczne, wspólnota języka i terytorium, symbole narodowe, wspólni bohaterowie. najważniejszymi nośnikami kultury narodowej są jej uczestnicy, nie może ona przecież istnieć bez żywych ludzi. kultura narodowa ma także swój wymiar instytucjonalny- organizacje powołane do jej ochrony i upowszechnienia, strategie i programy, które określają najważniejsze kierunki jej rozwoju, podmioty, które wyznaczają kanon kultury narodowej. Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego podlegają bezpośrednio niektóre instytucje kultury. Ich grupa jest niewielka. Są to instytucje uznane za narodowe, czyli taki, których ranga i zakres działania mają zdecydowanie wymiar ponadlokalny.