Bliźniacze połączenie

Pierwszą rzeczą, jaką należałoby powiedzieć o bliźniętach jest to, że są one absolutnie normalnym zjawiskiem, do którego nie powinniśmy podchodzić ani sentymentalnie, ani żartobliwie. Prawie wszystkie matki jednak stwierdzają, że gdyby miały wybór, nie chciałyby bliźniąt, a bliźnięta, nawet te, które wydają się całkiem zadowolone ze swojego losu, zwykle mówią, że wolałyby przyjść na świat osobno. B Liźnięta mają bowiem własne, szczególne problemy do rozwiązania. Jakiekolwiek by były korzyści z faktu, że jest się bliźniakiem, istnieją też ujemne strony. możemy wyróżnić dwie odmienne grupy bliźniąt, a ich problemy niekoniecznie są takie same. Wiesz, że  każde dziecko rozwija się z jednej, mikroskopijnej komórki, zapłodnionego jajeczka. Gdy tylko jajeczko zostanie zapłodnionego jajeczka. Gdy tylko jajeczko zostanie zapłodnione, zaczyna rosnąć i dzielić się na dwoje. Każda z tych dwóch komórek dzieli się na dwie co daje cztery , a z tych robi się osiem i podział trwa aż do chwili, gdy z milionów komórek wszystkich typów zostanie utworzona nowa istota. Wszystkie te komórki są związane ze sobą i stanowią jedność taką samą jak zapłodnione jajeczko, z którego się wywodzą. Zdarza się czasami, że po pierwszym podziale nowo zapłodnionego jajeczka każda z dwóch komórek dzieli się i rozwija niezależnie. Stanowi to początek życia bliźniąt jednojajowych: dwojga dzieci, które rozwinęły się z tego samego jajeczka. Bliźnięta te są zawsze tej samej płci i z reguły wyglądają bardzo podobnie. Bliźnięta drugiej grupy nie muszą być tej samej płci, bo są po prostu rodzeństwem takim samym jak każde inne, z tym wyjątkiem, że rozwinęły się z komórek jajowych, które zostały zapłodnione w tej samej chwili. W tym wypadku dwa jajeczka rosną w łonie obok siebie. Bliźnięta tego typu nie muszą wyglądać podobnie, tak samo jak zwykłe rodzeństwo. Patrząc na bliźnięta zarówno jednojajowe jak i dwujajowe, łatwo nam myśleć, że dla każdego z nich towarzystwo drugiego jest radością. Nie zawsze jest to jedyny aspekt z jakim mamy do czynienia w przypadku bliźniaków.

Leave a Reply


Szukaj
Kategorie
DNA
    Za pewne każdy wiele razy myślał jak się mają testy DNA do aspektów religii, ostatnio głośno jest o invitro, ale to jednak zupełnie inna sprawa, zacznijmy od samego pojęcia religii. Wierzenia religijne należą niewątpliwie do duchowej strony życia, stanowiąc jeden z jej najważniejszych składników. Wiara religijna jednak to nie tylko zespół przeświadczeń co do natury świata, istoty Boga i człowieka oraz celu ludzkiego życia. To również nie tylko duchowe akty lączności z Bogiem w modlitwie czy kontemplacji. to także szereg praktyk, obrzędów i rytuałów, w których uczestnictwo pozwala na kontakt z tym co święte, a zarazem jest potwierdzenim przynależności do pewnej wspólnoty religijnej. nie sposób wyobrazić sobie religii, która nie miałaby charakterystycznego dla siebie aspektu materualnego: świętych miejsc, kościołów, przedmitów sakralnych, znaków i symboli religijnych. to, co boskie i święte, przejawia się w ludzkim świecie, objawia swą obecność i w istotny sposób wpływa na życie człowieka za sprawą tego, co materialne. Jak widać definicja nie jest do końca spójna i pozostawia wiele pola do manewru. Skupmy się może w takim wypadku na wspólnocie religijnej. Wspólnotą, do której należy wielu ludzi, jest wspólnota religijna. Włączeniu do niej towarzyszy zazwyczaj obrzęd, np. chrześcijański chrzest. każda wspólnota religia, z punktu widzenia jej członka została założona przez bóstwo lub jego wysłannika. Uczestnictwo w niej ma służyć właściwemu, określonemu przez bóstwo życiu, gwarantuje kontakt z sacrum, jest też warunkiem uzyskania jakiegoś rodzaju nagrody pośmiernej (niebo, nieśmiertelność czy też raj) lub nawet za życia. Dlatego nakłada na członka obowiązek przestrzegania zasad, najczęściej skodyfikowanych w postaci przykazań, oraz uczestnictwa w obrzędach religijnych. ZA nieprzestrzeganie zasad religii grozi kara w życiu doczesnym jak i po śmierci. O ile we współczesnym społeczenstwie zdarza się odchodzenie ze wspólnoty religijnej o tyle we wspólnotach tradycyjnych jest to zjawisko rzadkie. Gdy spojrzymy na mapę wspólczesnego świata, możemy odnieść wrażenie, że podstawową formą organizacji życia społecznego w skali większej niż lokalna jest państwo narodowe, w którym następuje utożsamienie między narodem a zamieszkiwanym przezen tertorium. Tymczasem państwa narodowe są tworem stosunkowo nowym: idea nowoczesnego narodu pojawiła się w wieku dzięwiętnastym, a rozpowszechnienie tej praktyki- nie tylko w krajach europejskich, ale też afrykańskich czy południowoamerykańskich- nastąpiło dopiero w wieku dwudziestym. Istnieją też wspólnoty kulturowe przekraczające ramy wspólnoty narodowej. Możemy mówić np. o kręgu kultury iberoamerykańskiej, kulturze Europy Środkowej czy kulturze śródziemiomorskiej, kulturze europejskiej czy euroamerykańskiej. Mówimy też o kulture chrześcijańskiej czy kulturze islamu. Kultura narodowa istnieje przede wszystkim jako przestrzeń symboliczna. Mogą ją tworzyć bardzo różne elementy, takie jak wspólne dziedzictwo i doświadczenie historyczne, wspólnota języka i terytorium, symbole narodowe, wspólni bohaterowie. najważniejszymi nośnikami kultury narodowej są jej uczestnicy, nie może ona przecież istnieć bez żywych ludzi. kultura narodowa ma także swój wymiar instytucjonalny- organizacje powołane do jej ochrony i upowszechnienia, strategie i programy, które określają najważniejsze kierunki jej rozwoju, podmioty, które wyznaczają kanon kultury narodowej. Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego podlegają bezpośrednio niektóre instytucje kultury. Ich grupa jest niewielka. Są to instytucje uznane za narodowe, czyli taki, których ranga i zakres działania mają zdecydowanie wymiar ponadlokalny.