Autorytety dziecka

Jest to jedna z ważniejszych rzeczy w życiu każdego małego i dużego człowieka… Autorytet. często są nimi rodzice, często sławni ludzie czy naukowcy. Bywa różnie, w życiu malucha zmieniają się one z wiekiem, a także adekwatnie do poznawanych rzeczy, zjawisk, ludzi. Początkowo autorytetem podświadomie są rodzice. Wszyscy wiemy jak zachowuje się dziesięcio czy jedenastoletni maluch. Wszystko co powie mama czy tata jest często nie do podważenia. Niestety w późniejszym czasie jak choćby okres dojrzewania autorytety się zmieniają i to bardzo drastycznie. Często stają się nimi bogaci rówieśnicy lub koledzy, którzy nie boją się postawić wszystkim dokoła. Niestety często autorytety naszej pociechy są kompletnie niefortunnie wybrane co powoduje fatalne skutki. Przede wszystkim maluch zaczyna się upodabniać do wielu z nich, co w przypadku gdy trafia na negatywne postacie wcale nie  jest dobre. Często właśnie przez to nasze pociechy wpadają w złe towarzystwo. Zaczynają się problemy z nimi w szkole czy nawet w domu. Wszechobecny jest bunt przeciwko wszystkiemu. Nie zawsze możemy tłumaczyć to okresem dojrzewania, często jest to po prostu zły wpływ otoczenia. Wtedy szczególnie trzeba uważać na dziecko, rozmawiać tłumaczyć i pokazywać co rzeczywiście liczy się w życiu. W innym przypadku, kiedy rodzice są zabiegani i nie mają czasu nawet zauważyć, że coś niedobrego dzieje się z ich potomkiem, kończy on niekiedy na izbach wytrzeźwień lub nierzadko dużo gorzej. Nie chcemy jednak do tego dopuścić toteż musimy się starać by syn czy córka umieli odnaleźć dobre i słuszne wzorce, które będą motywowały je do działania. Dobrze jest pokazywać dziecku nowe drogi spędzania czasu. Często złe autorytety biorą się ze zwyczajnej nudy. Warto jest ukazać pociesze różnorodne dziedziny, które mogą stać się jej zainteresowaniami. Warto zabierać dziecko na mecze, zapisać na jakiś sport czy oglądać ciekawe programy. Często wystarczy rodzinny wypad do kina, by maluch zakochał się w nim bez pamięci. Ważne by miał czym się zająć i by sam chciał dalej się rozwijać. Nie zniechęcaj się jeśli nie polubił koszykówki, na którą go zapisałeś, daj mu szukać dalej, swojej własnej drogi.

Leave a Reply


Szukaj
DNA
    Za pewne każdy wiele razy myślał jak się mają testy DNA do aspektów religii, ostatnio głośno jest o invitro, ale to jednak zupełnie inna sprawa, zacznijmy od samego pojęcia religii. Wierzenia religijne należą niewątpliwie do duchowej strony życia, stanowiąc jeden z jej najważniejszych składników. Wiara religijna jednak to nie tylko zespół przeświadczeń co do natury świata, istoty Boga i człowieka oraz celu ludzkiego życia. To również nie tylko duchowe akty lączności z Bogiem w modlitwie czy kontemplacji. to także szereg praktyk, obrzędów i rytuałów, w których uczestnictwo pozwala na kontakt z tym co święte, a zarazem jest potwierdzenim przynależności do pewnej wspólnoty religijnej. nie sposób wyobrazić sobie religii, która nie miałaby charakterystycznego dla siebie aspektu materualnego: świętych miejsc, kościołów, przedmitów sakralnych, znaków i symboli religijnych. to, co boskie i święte, przejawia się w ludzkim świecie, objawia swą obecność i w istotny sposób wpływa na życie człowieka za sprawą tego, co materialne. Jak widać definicja nie jest do końca spójna i pozostawia wiele pola do manewru. Skupmy się może w takim wypadku na wspólnocie religijnej. Wspólnotą, do której należy wielu ludzi, jest wspólnota religijna. Włączeniu do niej towarzyszy zazwyczaj obrzęd, np. chrześcijański chrzest. każda wspólnota religia, z punktu widzenia jej członka została założona przez bóstwo lub jego wysłannika. Uczestnictwo w niej ma służyć właściwemu, określonemu przez bóstwo życiu, gwarantuje kontakt z sacrum, jest też warunkiem uzyskania jakiegoś rodzaju nagrody pośmiernej (niebo, nieśmiertelność czy też raj) lub nawet za życia. Dlatego nakłada na członka obowiązek przestrzegania zasad, najczęściej skodyfikowanych w postaci przykazań, oraz uczestnictwa w obrzędach religijnych. ZA nieprzestrzeganie zasad religii grozi kara w życiu doczesnym jak i po śmierci. O ile we współczesnym społeczenstwie zdarza się odchodzenie ze wspólnoty religijnej o tyle we wspólnotach tradycyjnych jest to zjawisko rzadkie. Gdy spojrzymy na mapę wspólczesnego świata, możemy odnieść wrażenie, że podstawową formą organizacji życia społecznego w skali większej niż lokalna jest państwo narodowe, w którym następuje utożsamienie między narodem a zamieszkiwanym przezen tertorium. Tymczasem państwa narodowe są tworem stosunkowo nowym: idea nowoczesnego narodu pojawiła się w wieku dzięwiętnastym, a rozpowszechnienie tej praktyki- nie tylko w krajach europejskich, ale też afrykańskich czy południowoamerykańskich- nastąpiło dopiero w wieku dwudziestym. Istnieją też wspólnoty kulturowe przekraczające ramy wspólnoty narodowej. Możemy mówić np. o kręgu kultury iberoamerykańskiej, kulturze Europy Środkowej czy kulturze śródziemiomorskiej, kulturze europejskiej czy euroamerykańskiej. Mówimy też o kulture chrześcijańskiej czy kulturze islamu. Kultura narodowa istnieje przede wszystkim jako przestrzeń symboliczna. Mogą ją tworzyć bardzo różne elementy, takie jak wspólne dziedzictwo i doświadczenie historyczne, wspólnota języka i terytorium, symbole narodowe, wspólni bohaterowie. najważniejszymi nośnikami kultury narodowej są jej uczestnicy, nie może ona przecież istnieć bez żywych ludzi. kultura narodowa ma także swój wymiar instytucjonalny- organizacje powołane do jej ochrony i upowszechnienia, strategie i programy, które określają najważniejsze kierunki jej rozwoju, podmioty, które wyznaczają kanon kultury narodowej. Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego podlegają bezpośrednio niektóre instytucje kultury. Ich grupa jest niewielka. Są to instytucje uznane za narodowe, czyli taki, których ranga i zakres działania mają zdecydowanie wymiar ponadlokalny.